لسبو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لسبو. [ ل َ ] (اِخ ) نام دهی جزء دهستان اشکور پایین بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در ٦٣ هزارگزی جنوب رودسر. کنار راه عمومی مالرو اشکور به قزوین . کوهستانی . سردسیر. دارای ١٧٥ تن سکنه . شیعه . گیلکی و فارسی زبان . آب آن از چشمه سار و رودخانه ٔ لسبو. محصولات آنجا غلات و بنشن و گردو و لبینات و عسل . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است و بقعه ای بنام امامزاده قاسم و ابراهیم دارد که بنای آن قدیم است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).