لسان‌الغیب

(لِ نُ لْ غَ) [ ع. ] (ص مر. اِمر.)<BR>۱- آن که اسرار نهانی و پنهان گوید.<BR>۲- لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ غزل سرای نامی ایران.<br>

(لِ نُ لْ غَ) [ ع. ] (ص مر. اِمر.) ۱- آن که اسرار نهانی و پنهان گوید. ۲- لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ غزل سرای نامی ایران.

لسان الغیب . [ ل ِ نُل ْ غ َ ] (ع اِ مرکب ) زبان نهان . ◄ آنکه اسرار نهانی و پنهان گوید. ◄ (اِخ ) لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی . رجوع به حافظ شود. ◄ نامی است که به دیوان شمس الدین محمد حافظ شیرازی داده اند بعلت تفأل ها که با آن کنند و گویند با واقع مطابقت کند.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی