لسان الغیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لسان الغیب . [ ل ِ نُل ْ غ َ ] (ع اِ مرکب ) زبان نهان . ◄ آنکه اسرار نهانی و پنهان گوید. ◄ (اِخ ) لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی . رجوع به حافظ شود. ◄ نامی است که به دیوان شمس الدین محمد حافظ شیرازی داده اند بعلت تفأل ها که با آن کنند و گویند با واقع مطابقت کند.