لزام

لزام . [ ل ِ ] (ع اِ) مرگ . ◄ ملازم چیزی . (منتهی الارب ). قل مایعبؤا بکم ربی لولا دعاؤکم فقد کذبتم فسوف یکون لزاما. (قرآن ٧٧/٢٥). و لولا کلمة سبقت من ربک لکان لزاما و اجل مسمی . (قرآن /٢٠ ١٢٩). ◄ حاکم نیک انصاف کننده . ◄ شمار. (منتهی الارب ).

لزام . [ ل َ ] (ع مص ) لزم . لزوم . لزامة. لزمة. لزمان . پیوسته ماندن با کسی . لازم گردیدن وی را. (منتهی الارب ). ملازمت . (زوزنی ). با کسی یا چیزی پیوسته بودن . (زوزنی ). با کسی یا جائی پیوسته بودن . (دستور اللغة).با کسی یا بجایی پیوسته بودن . (ترجمان القرآن جرجانی ). ملازم بودن به چیزی . (منتخب اللغات ). ◄ لازم گردیدن و واجب شدن حق بر کسی . (منتهی الارب ).

لزام . [ ل َ ] (ع ِ ص )سبة لزام ؛ ننگ و عار پیوسته و لازم . (منتهی الارب ).