لرزش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ زِ) (اِمص.) لرزیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ زِ) (اِمص.) لرزیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لرزش . [ ل َ زِ ] (اِمص ) اسم مصدر از لرزیدن (این قلیل الاستعمال است ). لزر. لرزه . لرزیدن . رعدة. اِرتعاد. رجفة . اهتزاز. ارتعاش : ز باریدن برف و باران و سیل به لرزش درافتاده همچون سهیل . سعدی . نفاض ؛ لرزش تب . (منتهی الارب ).