لخنیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لخنیس . [ ل ُ ] (معرب، اِ) انف العجل . اناریلّن . رجوع به انف العجل شود . حکیم مؤمن در تحفه گوید: لغت یونانی و نوعی از خیری بری است نبات او قریب به ذرعی و گلش بنفش و برّی و جبلی میباشد و دانه ٔ او سیاه و تلخ به قدر عدسی و نزد بعضی سراج القطرب است . در سیم گرم و دو درهم از تخم او مسهل قوی و رافع سم عقرب شیاله و مفتح سدد و رافع یرقان و قدر شربت از نبات او یک مثقال است و چون گل او را بر روی عقرب اندازند کشنده ٔ اوست .