لخج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ) (اِ.) زاج سیاه که رنگزران به کار برند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ) (اِ.) زاج سیاه که رنگزران به کار برند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لخج . [ ل َ] (اِ) زاگ سیه که رنگرزان دارند. لخچ : بینی آن زلفینکان چون چنبری بالابخم کش بلخج اندر زنی ایدون شود چون آبنوس . طیان .
لخج . [ ل َ خ َ ] (ع اِ) بدترین خم چشم که از چشم رود. (منتهی الارب ).