لحاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لحاظ. [ ل ِ ] (ع مص ) نگاه داشتن به چشم چیزی را. (منتهی الارب ). ◄ ملاحظة. دیدن .
لحاظ. [ ل ِ ] (ع اِ) داغی است زیر چشم . (منتهی الارب ). داغ که بر گوشه ٔچشم اشتر نهند. (مهذب الاسماء). ◄ پر سترده از بال مرغ . (منتهی الارب ). ◄ پر اعلای تیر. ◄ نظر. جهت . جنبه . اعتبار. حیثیت . - از این لحاظ ؛ از این نظر. از این حیث . - از لحاظِ ؛ از نظرِ. از جهت ِ.
لحاظ. [ ل َ ] (ع اِ) دنبال چشم متصل به صُدغ . (منتهی الارب ). مؤخر عین . یعنی گوشه ٔ چشم که سوی گوش بود. و فی الخلاص، لحاظ بالکسر؛ دنبال چشم . گوشه ٔ چشم از سوی گوش . (دهار).