لتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لتی . [ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان شاخن بخش درمیان شهرستان بیرجند واقع در ٦٢هزارگزی شمال باختری درمیان و ١٧هزارگزی شمال راه شوسه ٔ عمومی قاین به زاهدان، کوهستانی و معتدل . دارای ٥٢ تن سکنه ٔ شیعه ٔ فارسی زبان . آب آن از قنات، شغل اهالی زراعت و راه مالرو و محصول غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
لتی ٔ. [ ل َ ] (ع ص ) مرد لازم گیرنده ٔ جای خود. (منتهی الارب ). زمین گیر.
لتی . [ ل َ ] (اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه ٔ مکران . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ١٠١).