لتنگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لتنگان . [ ل َ ت َ ] (اِخ ) نام دیهی به کجور مازندران . (مازندران و استرآباد رابینو ص ١٠٩ بخش انگلیسی ). دهی ازدهستان خیررود کنار بخش مرکزی شهرستان نوشهر، واقع در ٤هزارگزی خاوری نوشهر و دوهزارگزی جنوب راه شوسه ٔنوشهر به بابلسر. دشت، معتدل، مرطوب و مالاریایی . دارای ١٣٠ تن سکنه ٔ شیعه و فارسی زبان . آب آن از رودخانه ٔ ماشلک و خیررود، محصول آنجا برنج و لبنیات و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).