لبلب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لبلب . [ ل َ ل َ ] (ع ص ) مرد نیکویی کننده با اهل و همسایه ٔ خود. ◄ کبش لبلب ؛ تکه ٔ بابانگ . (منتهی الارب ).