لب گشادن

لب گشادن . [ ل َ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) مقابل لب بستن . سخن گفتن . سخن آغازیدن . بگفت آمدن . لب گشودن : نباید گشادن در این کار لب بر شاه باید شدن نیم شب . فردوسی . چنین گفت پس با دبیر بزرگ که بگشای لب را تو ای پیر گرگ . فردوسی . نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی پیش لعل شکرینت سر انگشت بخاید. سعدی .