لب چره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. چَ رِ) (اِمر.) نخود و کشمش و انواع میوههای خشک که در مجالس بزم و وقت صحبت با یاران صرف کنند، شب چره، تنقلات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. چَ رِ) (اِمر.) نخود و کشمش و انواع میوههای خشک که در مجالس بزم و وقت صحبت با یاران صرف کنند، شب چره، تنقلات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لب چره . [ ل َ چ َ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) لب چرا. شب چره . نقلی که چون یاران با هم صحبت دارند در مجلس آرند که آن را میخورند و سخن میدارند : به عیش یکدمه احمد مساز با شربت ز نقل لب چره بردار توشه ٔ جاوید. احمد اطعمه .