لب به دندان گزیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لب به دندان گزیدن . [ ل َ ب ِ دَ گ َدَ ] (مص مرکب ) با گزیدن لب، خشم یا اسف یا شگفتی یا پشیمانی نمودن . رجوع به لب گزیدن شود : وگر سیدش لب به دندان گزد دماغ خداوندگاری پزد. سعدی . چه خوش گفت دیوانه ٔ مرغزی حدیثی کز آن لب به دندان گزی . سعدی .