لاکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاکن . [ ک ِ ] (اِخ ) نام قدیم بخشی از بلژیک در ایالت برابان که در سال ١٩٢١ م . به بروکسل منضم شد.
لاکن . [ ک َ ] (اِخ ) به معنی لاشکن است و آن کوهی باشد نزدیک به ملک روس . (آنندراج )؟
لاکن . [ ک ُ ] (اِخ ) نام کرسی بخش در ایالت «تارن ». از ولایت کاستر به فرانسه . دارای ٢٥٤٦ تن سکنه .