لاهیجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاهیجی . (ص نسبی ) منسوب به لاهیجان . لاهیجانی . اهل لاهیجان .
لاهیجی . (اِخ ) نام دهی چهار فرسخ بیشتر میانه ٔ شمال و مغرب گاوکان . (فارسنامه ٔ ناصری ).
لاهیجی . (اِخ ) عبدالرزّاق . او راست شوارق الالهام و آن شرحی است بر تجریدالکلام خواجه نصیرالدین طوسی . و هم او راست گوهر مراد در حکمت به فارسی . رجوع به عبدالرزاق لاهیجی شود.