لاهجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاهجی . [ هَِ ] (ص نسبی ) منسوب به لاهیجان .
لاهجی .[ هَِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کربال . بخش زرقان شهرستان شیراز. واقع در ٧٢ هزارگزی جنوب خاوری زرقان و دوهزارگزی راه شوسه ٔ بند امیر به سلطان آباد. جلگه، معتدل و مالاریائی دارای ١٤٥ تن سکنه . آب آن از رود کر.محصول غلات و برنج و چغندر و تریاک، شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).