لاند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاند.(اِ) لند. آلت تناسل باشد به زبان هندی . (اوبهی ).
لاند. (اِخ ) نام منطقه ٔ ریگزار و بالخصوص باطلاقی در جنوب شرقی فرانسه میان اقیانوس اطلس و گارُن و تپه های آرمانیاک و آدور.
لاند. (اِخ ) دپارتمان دِ. نام دِپارتمانی متشکل از قسمتی از گاسکنی . دارای دو آرندیسمان و ٢٨ کانتون و ٣٣٤ کمون و ٢٥٧١٨٦ تن سکنه .