لامبن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لامبن . [ ب َ ] (اِخ ) دنیس . عالم فقه اللغه ٔ فرانسوی . مولد «مُنتروی - سور - مر» (١٥٧٢-١٥١٦). درنگ و تأنی و بطؤ عمل وی در کارها بحدی بود که در زبان فرانسه مصدر لامبینه (به معنی درنگ به کار بردن ) از نام وی ساخته شده است .