لافونتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لافونتن . [ ف ُ ت ِ ] (اِخ ) ژان دو. شاعر بزرگ فرانسوی . مولد «شاتوتیری » به سال ١٦٢١ و وفات در پاریس به سال ١٦٩٥ م . وی سبکی مطبوع و لطیف دارد و داستانهای او کتابی مورد استفاده ٔ همگان در ازمنه و امکنه ٔ مختلف شناخته شده است .