لاریم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاریم . (اِخ ) نام محلی به خرسونس کاریه . (ایران باستان ج ٢ ص ١١١٢).
لاریم . (اِخ ) نام موضعی از مشک آباد ساری . (مازندران و استرآباد رابینو ص ٦، ١٣، ٤٨، ٤٩، ١٢١، ١٥٨ بخش انگلیسی ). دهی از دهستان گیلخوران بخش مرکزی شهرستان شاهی واقع در یازده هزارگزی شمال خاوری جویبار کنار رودخانه ٔ سیاهرود. دشت معتدل و مرطوب و مالاریائی . دارای ١٣٠٠ تن سکنه ٔ شیعه ٔمازندرانی زبان . آب از رودخانه ٔ سیاه چاه، محصول برنج و غلات و پنبه و کنجد و صیفی . شغل اهالی زراعت و حشم داری و راه مالروست . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).