لارسا
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لارسا. (اِخ ) نام شهری از عیلام . حموربی شاه بابل ریم سین پادشاه عیلام را از این شهر به سال (٢٠٩٣ ق .م ) بیرون راند. (ایران باستان ج ١ ص ١٢٠). این شهر مرکز ستایش اوتو خداوند خورشید بود که بعد سامی نژادان آن را بنام شمش پرستیدند و اکنون آن محل را سنکره نامند. (فرهنگ ایران باستان آقای پورداود ج ١ ص ١١٨).