لاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لاده . [ دَ / دِ ] (ص ) بی عقل . احمق . ابله . (برهان ). بیخرد. کودن . گول : نه که هر زن دغا و لاده بود شیر نر هست و شیر ماده بود. اوحدی . ◄ سگ ماده را نیز گویند. (برهان ). لاس . ◄ (اِ) جامه ٔ حریر سرخ که از چین آرند. لاذة.
لاده . [ دَ ] (اِخ ) نام جزیره ٔ کوچکی در آسیای صغیر برابر شهر قدیمی میله و در ازمنه ٔ قدیمه دو جنگ بزرگ بدانجا بوده است یکی در ٤٩٨ ق . م . و آن جنگی بود میان ایرانیان و مهاجرین یونانی آسیای صغیر و ایرانیان در این جنگ کشتیهای یونانی را غرق کردند و یونیه را مسخر ساختند و جنگ دوم جنگی است که در سال ٢٠٠ ق . م . وقوع یافت و آتال، فیلیپ پنجم را درآن جنگ مغلوب کرد. این جزیره از دیری متصل به خشکی شده و امروز اثری از آن نیست . (قاموس الاعلام ترکی ).