فرهنگ لغت

قیچ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قیچ . (اِ) درختچه ای است که در بیابانهای خراسان وکرمان و یزد و اطراف کرج وجود دارد. در بعضی کتابهانام گُواج برای آن ذکر گشته است . (درختان جنگلی ایران تألیف ساعی چ دانشگاه ص ١٥٦). رجوع به غیچ شود.

معنی قیچ | فرهنگ لغت