قیومیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیومیت . [ ق َی ْ یو می ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) قیوم بودن . قائم بالذات بودن . (فرهنگ فارسی معین ) : هرچه در عقل محال است، اﷲ بر آن قادر بر کمال است و در قدرت بی احتیال است، و در قیومیت بی گشتن حال است . (فرهنگ فارسی معین از کشف الاسرار ج ٢ ص ٥٠٧).
واژگان فارسی سره واژهدان
سرپرستی