قیمومیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ یَّ) (مص جع.) قیم بودن، قائم بالذات بودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ یَّ) (مص جع.) قیم بودن، قائم بالذات بودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیمومیت . [ ق َ می ی َ ] (از ع، اِمص ) کلمه ای است مجعول بمعنی قیم بودن . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به قیمومت شود.