قیماق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ق) [ تر. ] (اِ.) سرشیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ق) [ تر. ] (اِ.) سرشیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیماق . [ ق َ / ق ِ ] (ترکی، اِ) سرشیر. (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : ز یمن نان جوین و پیاز فقر زنم هزار گونه مقشر به سبلت قیماق . ملا فوقی یزدی (از آنندراج ). قایماق . قیماغ . قیمق . کیماک . (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی