قیطون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیطون . [ ق َ ] (اِ) به لغت مصری گنجینه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). گنجینه . (برهان ) (آنندراج ). ◄ خانه ٔ خرد در خانه ٔ کلان بلغت اهل مصر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ کناره و حاشیه و سجافی که از ابریشم بافند. (ناظم الاطباء). قیطان . (آنندراج ). رجوع به قیطان شود.
قیطون . [ ق ] (اِخ ) شهری است در افریقیه و تا قفصه سه مرحله و تا نفطه یک مرحله فاصله دارد. (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه