قیطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیطس . [ ق َ طِ ] (معرب، اِ) قیطوس . قاطوس . عاطوس . غاطوس . (فرهنگ فارسی معین ). نام درختی است که آن را به فارسی مورد و به عربی آس گویند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
قیطس . [ ق َ طِ ] (اِخ ) نام یکی از صور فلکی که بشکل نهنگ است . (ناظم الاطباء) . نام صورتی از صور فلکیه از ناحیت جنوبی و آن را بر مثال ماهی وال توهم کرده اند که او را دو دست بود دنبال همچون مرغی و آن بیست ودو کوکب است . (جهان دانش ).