قیطران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیطران . [ ق َ طَ ] (اِ) نوعی گل از تیره ٔ شمعدانیها که برگها و گل آن مانند گل عطری، ولی ساقه های آن ضخیم و بسیار بلند و بوی آن متعفن است . (گیاه شناسی گل گلاب ص ٢١٦). گیاهی است از تیره ٔ شمعدانیها که علفی و یک ساله یا دوساله است و ارتفاعش بین ٥٠ تا ٦٠ سانتیمتر است . و در غالب نقاط اروپا و شمال آفریقا وآسیا (از جمله ایران ) میروید. برگهایش دارای ١ تا ٧تقسیم دندانه دار میباشد، گلهایش سفید، صورتی و یا ارغوانی است و بعنوان گیاه زمینی در باغچه ها نیز کشت می شود و بعلاوه یکی از گیاهان مراتع است . انساج این گاه بعلت تانن فراوانی که دارد بعنوان قابض و بندآورنده ٔ خون مورد استفاده قرار میگیرد. ابرةالعجوز. غزیل . سگ دندان . رقم . لیلک بورنی . (فرهنگ فارسی معین ).