قیطان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیطان . [ ق َ / ق ِ ] (اِ) نوعی ریسمان که از ابریشم بافند و برای برشته کردن دانه های تسبیح و امثال آن بکار میرود. رشته از چند ریسمان بهم بافته که بر حاشیه ٔ جاجیم دوزند و دگمه و مادگی از آن کنند و بند سبحه از آن سازند. آنندراج در کلمه ٔقیطون گوید: آنچه از نخ ابریشم بافند. (آنندراج ). - قیطان باف ؛ بافنده ٔ قیطان . - قیطان بافی ؛ شغل و عمل قیطان باف . - ◄ مغازه ٔ قیطان باف .