قوچمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوچمی . [ چ َ ] (اِخ ) تیره ای از کلهر. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦١).
قوچمی . [ چ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان منصوری بخش مرکزی شهرستان شاه آباد، سکنه ٔ آن ٣٠١ تن . آب آن از رودخانه ٔ شیان . محصول آن غلات، چغندر قند، صیفی، حبوب و لبنیات . شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. در تابستان از چقاجنگه اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).