قوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(قُ وِّ) [ ع. قوة ] (ا ِ.) ۱- نیرو، انرژی، قدرت. ۲- آمادگی ذهنی، استعداد. ۳- هر کدام از توانایی‌های ذهنی یا جسمی انسان. ۴- از نظر سیاسی هر یک از سه نهاد حکومتی: قوة مقننه، قضاییه و مجریه.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

توانمندی، توانایی، توان، رمق، زور، قابلیت، قدرت، نا، نیرو، یارا باطری،