قومة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قومة. [ ق َ وَ م َ ] (ع ص، اِ) ج ِ قائم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به قائم شود.
قومة.[ ق َ م َ ] (ع مص ) بهمه ٔ معانی رجوع به قیام (مص ) شود. ◄ یک بار برخاستن . (از اقرب الموارد) ◄ مابین الرکعتین قومة؛ یعنی دروا شدن میان رکوع و سجود. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (اِ) قومة الانسان ؛ بالای مردم . قامت انسان .