قوعلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوعلة. [ ق َ ع َ ل َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ).
قوعلة. [ ق َ ع َل َ ] (ع اِ) کوه کوچک خرد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پشته ٔ خرد. ◄ (ص )عقاب قوعلة؛ عقاب کوه باش یا عقاب برآینده بر کوه . (منتهی الارب ). ◄ (مص ) نشستن بر کوه کوچک خرد: قوعل الرجل ؛ قعد علی القوعلة. (اقرب الموارد).