قوشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوشه . [ ش َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قهاب صرصر بخش صیدآباد شهرستان دامغان، سکنه ٔ آن ١٠٠٠ تن . آب آن از قنات . محصول آن غلات، حبوب، پنبه و صیفی . شغل اهالی زراعت، گله و شترداری و صنایع دستی زنان آنجا کرباس و گلیم بافی است .این ده پاسگاه نگهبانی، دبستان، گاراژ و قهوه خانه سر راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
قوشه . [ ق ُ ش َ ] (اِخ )دهی است از دهستان ارشق بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر(خیاو)، سکنه ٔ آن ٢٢٦ تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات و حبوب و شغل اهالی آنجا زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد و در دو محل بفاصله دو کیلومتر واقع شده و بنام قوشه بالا و قوشه پائین مشهور است . سکنه ٔ بالا ٧٢ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).