قوشقوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوشقوان . [ قو ق ُ ](اِخ ) دهی است از دهستان چهاراویماق بخش قره آغاج شهرستان مراغه، سکنه ٔ آن ٢٤٣ تن . آب آن از چشمه سارها. محصول آن غلات، نخود و بزرک . شغل اهالی زراعت و صنایعدستی زنان آنجا جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. این ده در سه محل بفاصله ١هزار گز به نام قوشقوان بالا ووسط و پایین مشهور است و سکنه ٔ قوشقوان پائین ٣٥ تن و وسط ٢٧ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).