قوریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قوریه . [ ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب (بلوک شعیبیه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز، سکنه ٔ آن ١٥٠ تن . آب آن از چاه شیرین . محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرودارد و از طریق شوشتر اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔ غافجه هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
قوریه . [ ی َ ] (اِخ ) موضعی است در اندلس . (منتهی الارب ). شهری است به اسپانیا نزدیک قنطرةالسیف . رجوع به الحلل السندسیة ج ٢ ص ٦٣ شود. این شهر از نواحی مارده ٔ اندلس است که از مسلمین بود. رجوع به معجم البلدان شود.