قهر کردن

قهر کردن . [ ق َک َ دَ ] (مص مرکب ) خشم کردن . ◄ تغیر نمودن . (ناظم الاطباء). ◄ در تداول فارسی، قهر کردن با کسی یا از کسی ؛ از تکلم با او یا دیدار اوکراهت داشتن . ضد آشتی کردن . ◄ غلبه کردن و ظفر یافتن . چیره شدن . ◄ تعدی و ظلم و جور کردن . ◄ مطیع کردن . (ناظم الاطباء).