قنط

قنط. [ ق َ ] (ع اِ) نره ٔ کودک . (منتهی الارب ). نره ٔ کودک و چول . (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) بازداشتن است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

قنط. [ ق َ ن َ ] (ع مص ) نومید شدن . (منتهی الارب ). رجوع به قنوط و قناطة شود.

قنط. [ ق َ ن ِ ] (ع ص ) نومید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). قانط و قَنوط. (اقرب الموارد).