قندیل ترسا

قندیل ترسا. [ ق ِ ل ِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب )قندیلی که ترسایان در کلیسا افروزند. (آنندراج ). قندیلی را گویند که پیوسته در کلیسا که معبد ترسایان است آویخته باشد. (ناظم الاطباء) (برهان ) : زبان روغنینم ز آتش آه بسوزد چون دل قندیل ترسا. خاقانی (دیوان ص ٢٠ از حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ کنایه از ماه و آفتاب . (آنندراج ).