قندران
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ دَ) (اِ.) شیرابة مترشح از ساقة شنگ را گویند که بر اثر قطع ساقة گیاه ترشح میشود و در برابر هوا انجماد پیدا میکند و در دهها زنان و دختران مانند سقز آن را میجوند، قندرون.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ دَ) (اِ.) شیرابه مترشح از ساقه شنگ را گویند که بر اثر قطع ساقه گیاه ترشح میشود و در برابر هوا انجماد پیدا میکند و در دهها زنان و دختران مانند سقز آن را میجوند، قندرون.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قندران . [ ] (اِ) قندرون . بعجمی و ترکی و اصفهانی علک البطم است و گفته اند اسم عجمی صعتر است . (فهرست مخزن الادویة). رجوع به قندرون و تحفه ٔ حکیم مؤمن شود.