قناف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قناف . [ ق ُ ] (ع ص ) مرد بزرگ بینی کلان ریش درازقامت درشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). الکبیر الانف و قیل العظیم الرأس واللحیة و قیل الطویل الغلیظ. (اقرب الموارد). ◄ سر نره ٔ بزرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به قِناف شود.
قناف . [ ق ِ ] (ع ص ) مرد بزرگ بینی کلان ریش درازقامت درشت . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ سر نره ٔ بزرگ . (منتهی الارب ). رجوع به قُناف شود.