قناطر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ طِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قنطره ؛ پلها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ طِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قنطره ؛ پلها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قناطر. [ ق َ طِ ] (اِخ ) موضعی است به سواد بغداد بناکرده ٔ نعمان بن منذر. (منتهی الارب ).
قناطر. [ ق َ طِ ](اِخ ) موضعی است یا محله ای است به اصفهان . (منتهی الارب ). محله یا دهی است به اصفهان . (معجم البلدان ).
قناطر. [ ق َ طِ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک کوفه . (از منتهی الارب ). و آن را قناطر بنی دارا خوانند. (از معجم البلدان ). رجوع به قناطر حذیفه شود.