قمعالة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قمعالة. [ ق ِ ل َ ] (ع ص ) سر نره ٔ نیک بزرگ . (منتهی الارب ). بزرگ از ذکر و آلت های مرد. (شرح قاموس ). اعظم الفیاش . (ذیل اقرب الموارد).