قمریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قمریة. [ ق ُ ری ی َ ](ع اِ) مرغی است از جنس فاخته . (منتهی الارب ). ضرب من الحمام . (اقرب الموارد). ج، قَماری و قُمر. (منتهی الارب ). و گویند ماده ٔ آن قمریه است و نر آن ساق حُر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قمری شود.
قمریة. [ ق َ م َ ری ی َ ] (ع ص نسبی ) (حروف ...) چهارده حرف است که لام در آنها تلفظ گردد. (اقرب الموارد). رجوع به قمری شود.