قمراطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قمراطی . [ ق ِ ] (ص نسبی )نسبت است به قمراط. (اللباب ). رجوع به قمراط شود.
قمراطی . [ ق ِ] (اِخ ) بقی بن عاص اندلسی قمراطی . از محدثان است . وی حدیث اخذ کرد و از او حدیث شنیدند و به سال ٢٢٤ هَ. ق . در اندلس درگذشت . (اللباب فی تهذیب الانساب ).