قلپاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلپاق . [ ق َ ] (ترکی، اِ) کلاه را گویند، در توران میدوزند به پارچه ٔ سپید چکن می نمایند یا بریشم رنگ رنگ دراز و نوکدار می شود. (آنندراج ). قلپاق = قلپق ؛ کلاهک یا شب کلاه استوانه ای شکل و یا نوک تیزی است که انواع و اقسامی دارد. (دزی ج ٢ ص ٣٩٢) : مرا محبت قلپاق دوز ماهی هست از این نمد من درویش را کلاهی هست برای زیب فراویزدوز قلپاقش سواد دیده ٔ من اطلس سیاهی هست . سیفی (از بهار عجم و آنندراج ). و رجوع به قالپاق شود.