قلهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلهک . [ ق ُ هََ ] (اِخ ) قصبه ای جزء بخش شمیران شهرستان تهران، واقع در ١٣ هزارگزی جنوب تجریش و ٩هزارگزی شمال تهران سر راه آسفالته ٔ تهران به تجریش واقع است . این قصبه خوش آب و هوا و دارای ٥ الی ٦هزار سکنه ٔدائم است و در تابستان نفوس آن به ده هزار تن میرسد.آب آن از هفت رشته قنات تأمین و در بهار از رودخانه ٔ دربند حق آب دارد و محصول عمده ٔ آن مختصر غلات و انواع میوه جات و سبزیجات و شغل سکنه ٔ آن کسب و کارگری در کارخانه های مهمات سازی و ضرابخانه و باغبانی است .در حدود ٧٠ باب مغازه و دکاکین مختلفه در طرفین خیابان و کوچه ها و از جمله ٥ نانوائی و ٣ قصابی و یک باب آسیاب موتوری و دبیرستان ٨ کلاسه ٔ پسران و دبستان ٦کلاسه ٔ دختران و کودکستان و اداره شهرداری، شعبه ٔ کلانتری، نماینده ٔ بهداری و دفتر پست دارد و از برق سلطنت آباد استفاده می نماید. روز بروز بر تعداد ساختمانهای آن اضافه شده و رو به آبادی است . محل ییلاقی سفارت انگلیس از زمانهای قدیم در شمال این قصبه واقع است .(از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١). اکنون قلهک به شهرتهران متصل شده و یکی از بخش های شهر بشمار میرود.