قلقچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قِ لِ) [ تر. ] (ص مر. اِمر.) نوکر، خدمتکار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قِ لِ) [ تر. ] (ص مر. اِمر.) نوکر، خدمتکار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلقچی . [ ق ُل ْ ل ُ ] (ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) گیرنده ٔ جریمه ٔ مالیاتی . ◄ نوکر. خدمتکار. (آنندراج ). رجوع به قلق و غلق شود.